مقدمه: سلام بر همگی. واقعاً نمی دانم چه گونه می توانم از خوانندگان عزیز این وبلاگ که با اظهار لطف و محبت صمیمانه و همیشگی شان مرا به خاطر این تاِخیرهای معمول و البته ناخواسته ام در به روز کردن وبلاگ، بیش از پیش شرمنده می کنند پوزش بخواهم. با خودم عهد کرده بودم که دست کم هفته ای یک مطلب جدید بنویسم ولی... به هرحال فعلاً نقدی بر آلبوم جدید Summoning با عنوان Oath Bound را تقدیم تان می کنم و قول می دهم حالا که کارهای شماره ی جدید مجله تمام شده، همین روزها با حداقل دو مطلب جدید برگردم که یکی از آن ها دنباله ای خواهد بود بر همان بحث "متال، ناخودآگاه و سایه". در ضمن بابت این که به خاطر همان مشکل کذایی یعنی "وقت"، گاهی به پیغام هایتان دیر جواب می دهم و دیر به دیر بهتان سر می زنم هم شرمنده ام و امیدوارم که آن را حمل بر چیز دیگری نکنید.

********************

گروه Summoning پس از پنج سال بالاخره آلبوم تازه‌اي عرضه كرد و باز هم ثابت كرد كه بكي از اريژينال‌ترين و يگانه‌ترين گروه‌هاي متال حال حاضر است، با سبك و حال‌وهوايي منحصربه‌فرد كه با كار هيچ گروه ديگري قابل مقايسه نيست. كار جديد گروه، ادامه‌ي منطقي آلبوم اخيرش Let Mortal Heroes Sing Your Fame و البته گامي به جلو است، با همان چشم‌اندازهاي حماسي و باستانی آشنا در موسيقي گروه كه با گوش دادن به آن‌ها بي‌اختيار خود را در عالم ديگري احساس مي‌كنيد. دنيايي كهن و جادويي و زيبا و در عين حال مخوف كه ساكنان اصلي‌اش جادوگران و سلحشوران و موجودات غريب و ناشناخته هستند. موسيقي در مواقعي حالتي مارش‌گونه به خود مي‌گيرد كه حس‌وحال حماسي آن‌را تشديد مي‌كند. علاقه‌ي فزاينده‌ي ريشارد لدرر (پروتكتر) به موسيقي شرقي، بيش از هميشه در آهنگ‌ها بازتاب يافته است. ملودي‌ها گاه حسي بسيار شرقي دارند و در جاهايي حتي از نواي طبل به سبک شرقی هم استفاده شده، بيش‌تر براي تاكيد بر همان حس حماسي / نظامي گفته‌شده.

آهنگ‌ها طبق معمول طولاني‌اند. در واقع گذشته از مقدمه‌اي به سبك معمول و آشناي گروه، كوتاه‌ترين آهنگ آلبوم بيش ازهشت دقيقه است. اشعار طبق معمول با الهام از آثار تولكين نگاشته شده‌اند و از همه جالب‌تر اين كه اشعار يكي از زيباترين آهنگ‌هاي آلبوم(Mirdautas Vras) تماماُ به‌زبان «اركي» (زبان سياه) نگاشته شده، يعني زبان ابداعي تولكين در ارباب حلقه‌ها و چند اثر ديگرش.

آهنگ‌ها به‌رغم طولاني بودن‌شان هيچ‌گاه حتي براي لحظه‌اي هم خسته‌كننده نمي‌شوند و يكي از دلايل اصلي آن هم ساختار چندلايه و سرشار از ظرافت‌هاي مختلف آن‌هاست. در خلق اين بافت چندلايه‌ي آهنگ‌ها طبق معمول گروه طيف گسترده‌اي از سازهاي مختلف را به خدمت گرفته است: از پيانو، كلارينت، فلوت، چنگ، طبل و غيره گرفته تا انواع سازهاي بادي و زهي. در اين ميان ترملوهای گیتار که ازعناصر آشنای موسیقی متال است هم بارها شنیده می شود و ريف‌هاي بلك متالي گيتار و نيز ريف‌هاي كيبورد هم با همان استادي هميشگي نواخته شده‌اند. در عين حال استفاده از به اصطلاح «سمپل sample»هايي از نسخه‌هاي مختلف ارباب حلقه‌ها و در اين‌جا به‌خصوص سه‌گانه‌ي درخشان پيتر جكسن هم گسترده‌تر از هميشه است. در ضمن مانند به‌خصوص آلبوم قبلي، از قطعه‌هاي choral (هم‌سرايي) نيز در چند آهنگ استفاده شده است (مثلاُ در Might and Glory ). حال‌وهوا و سبك كار، به خصوص پرکاشن، در مواردي گذرا فوق‌العاده شبيه به كار ريشارد در گروه ديگرش Die Verbannten Kinder Evas مي‌شود كه شايد هم اين كار عامدانه انجام شده باشد.